O xuízo que sacudiu ao mundo contado pola xornalista española que máis horas pasou na sala. "Quero que este proceso sexa público para que a vergoña cambie de bando". Estas foron as palabras de Gisèle Pelicot para explicar a súa decisión de abrir aos medios e a sociedade o xuízo polos abusos que sufriu por parte do seu marido, quen durante unha década a drogó e permitiu que polo menos cincuenta homes descoñecidos violásena mentres ela estaba inconsciente. Este macroxuízo transformou a Gisèle por completo e, sen ela pretendelo, converteuna en símbolo de algo moito máis grande, marcando un punto de inflexión na percepción pública dun dos casos máis perturbadores dos últimos anos. Este libro trata de ir máis aló dos titulares. Nun intento por atopar respostas ao inexplicable, e sen habelo premeditado, Raquel Villaécija foi a xornalista española que presenciou durante máis horas este proceso xudicial que se estendeu desde principios de setembro ata mediados de decembro de 2024. O tempo pasado nese espazo cambiou a súa mirada: a sala do xuízo, os corredores cargados de tensión, a cafetería onde os acusados conversaban con normalidade e cos cales acababa intercambiando saúdos involuntarios... Como xornalista, pero sobre todo como muller, Villaécija empezou o xuízo con moitos interrogantes e acabouno con algunhas respostas, non só sobre que ocorreu, senón especialmente sobre por que ocorreu. Estas páxinas retratan aos protagonistas do caso -tanto aos acusados como a quen os defendeu, coñecéronos e sinaláronos- pero tamén falan de nós, desa sociedade que construímos entre todos e que a miúdo prefire mirar cara a outro lado. Este libro é o relato da viaxe da autora -que en realidade é o da maioría- á vergoña.