Vou pensando que un libro nace dunha insatisfacción, dun baleiro, cuxos perímetros van revelándose ao longo e ao final do traballo. Seguramente escribilo é encher ese baleiro, confesa mentres camiña por Praga o narrador de Café Kubista, o conto que serve de entrada a Exploradores do abismo. Como el, os protagonistas destas historias sutilmente conectadas son persoas correntes cuxa actitude ante o mundo é a dun equilibrista sobre o seu fío: avanzar polo precipicio e converter o descoñecido na súa única meta.