O libro ten moito de realidade —para documentarse a autora accedeu á Folla de Servizos do seu tatarabuelo e visitou numerosos arquivos e bibliotecas, ademais de viaxar a Ferrol para coñecer a súa terra natal—, pero tamén bebe da imaxinación. «Ficción ou realidade, non o sei, pero son as voces recitadas ao oído polos maiores da miña familia, que eu transformei en relatos grazas á literatura. Pedro González Valerio, o protagonista do meu relato, chamábase como o meu tatarabuelo, e a muller que lle acompaña, a narradora, chámase como eu, pero calquera parecido coa realidade do que aquí se conta é algo que eu, como autora de ficción, non podo asegurar», desvela a escritora.