Relación de Casas Museo de España : p. 293-304

Bibliografía : p. 305-347

Casa museo era un fogar habitado que se transformou en museo. Os seus espazos domésticos conteñen pegadas, vestixios, rastros de vida, que deben descifrarse para atopar a mellor maneira de transmitilos ao público. O presente libro reflexiona sobre a dimensión comunicativa de casa museo, cos seus principais protagonistas, sexan individuos anónimos, como a cociñeira Carmeta, sexan soadas, como Salvador Dalí. Así mesmo, esta investigación aborda os elementos materiais e inmateriais tanto do interior doméstico como dos seus espazos exteriores; ademais de expor unha lectura do repertorio de códigos que constrúe a vida cotiá da casa. Estes lugares, antes ocupados por persoas e obxectos, reflicten uns modos de vida, cos seus cambios e permanencias. Os novos hábitos de comunicación xurdidos neste século implican a necesidade de deseñar estratexias que permitan continuar ao servizo da comunidade e que xeren unha experiencia enriquecedora da visita Que pode ofrecer casa museo á sociedade do noso tempo?, cal é a imaxe que o público ten dela?, como se traduce a acción comunicativa?, que se pode comunicar e como? [Ed.]