Unha parella sobrevive no centro da cidade Capital, sen sentila como
un fogar. Mariña, a narradora, é neta dunha migrante peruana e traballa no arquivo do Museo de Historia Natural e Social, mentres que Pascale carga a tradición da súa familia lafkenche da illa de Chilco, ao sur do país, subsistindo grazas a traballos de carpintería. O seu mellor amiga, Leila, tivo que deixar Haití para probar sorte neste país, que avanza a paso firme cara á súa destrución. A caída dun edificio en Gran Avenida, as fochas que comezan a aparecer sen unha causa e un movemento social que se empeña en demolelo todo son os sinais dunha decadencia que parece irreversible, á vez que a parella e a súa amiga organízanse e loitan por unha existencia máis digna.
É nese momento que Mariña e Pascale deciden migrar a Chilco, onde a
promesa dunha vida máis plena parece ser posible, lonxe da explotación e a violencia colonial da Capital.