As fillas bravas son tres mulleres maiores que tocan e cantan o que lles peta como antes fixeron a súa nai e a nai da súa nai, porque todas son fillas do vento, mulleres de andar a pé do toxo, orgullosas de vir de tras da silveira, cantoras dunha estirpe de voces furtivas que berran entre raposos. Elas representan esas mulleres afirmativas, autónomas, creativas e implicadas na colectividade, que participaron na creación e transmisión dun tremendo repertorio de creatividade colectiva arredor da música, o canto e o baile.