No verán de 1931, unha parella de vinteañeiros - os avós maternos do autor - coñécense nun pobo costeiro de Galicia. Ela, de orixe campesiño, educada nos rigores dunha nai feita a si mesma, está a piques de sair da escola de maxisterio, e el é un escritor en cernes, inflamado de literatura e con aspiracións de grandeza que a súa condición non respalda. Un ano despois casan, e mentres el procura cousas non sempre compatibles coa vida familiar que condiciona a intensa paixón entre ambos, chegan os fillos e, cos anos, as súas distintas maneiras de afrontar unha historia compartida de ausencias e renuncias, de anhelos e ensoñacións.