Bibliografía: p. 529-562

Alfonso XIII (Madrid 1886-Roma 1941) foi un dos personaxes máis poderosos e controvertidos do século XX español. O seu reinado cambiou o país. Ao chegar á maioría de idade, en 1902, foi presentado como o salvador de España. Pero tres décadas máis tarde, en 1931, tivo que partir ao exilio, varrido polos republicanos e acusado de corrupto. Este libro estuda a súa figura desde un punto de vista inédito: o das relacións entre a monarquía e identidade nacional. Como outros monarcas, adoptou a linguaxe do nacionalismo e o gusto polos espectáculos dinásticos. Viaxes, festas cortesás e cerimonias masivas salpicaron a súa imaxe pública. Encantador e irreflexivo, interpretou múltiples papeis: soldado valoroso aristócrata á moderna, deportista e dandi cosmopolita, diplomático ou príncipe humanitario, a ninguén deixaba indiferente. Con todo, Alfonso XIII nunca aceptou un mero papel simbólico e representativo, senón que quixo ser un rei patriota, activo e comprometido coa vida política do seu tempo.