Fuego la sed / María Sánchez
por Sánchez, María (1989-)
.
Tipo: ![materialTypeLabel](/opac-tmpl/lib/famfamfam/BK.png)
![](/opac-tmpl/bootstrap/images/filefind.png)
![](/opac-tmpl/bootstrap/images/filefind.png)
Biblioteca de orixe | Localización actual | Sinatura | Dispoñibilidade | Notas | Data de vencemento | Código de barras | Reserva de exemplares | Datos do exemplar |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Vigo – Biblioteca Pública Juan Compañel | Vigo – Biblioteca Pública Juan Compañel Sala préstamo | P SAN fue | Prestado | 07/10/2024 | BV000096310 |
|
||
Santiago de Compostela – Biblioteca Pública Ánxel Casal | Santiago de Compostela – Biblioteca Pública Ánxel Casal 2º andar | [NOVIDADES MAIO] P SAN fue | Dispoñible | BS000059788 |
|
|||
Pontevedra – Biblioteca Pública Antonio Odriozola | Pontevedra – Biblioteca Pública Antonio Odriozola 2º andar | P SAN fue | Dispoñible | bp000056312 |
|
|||
Vigo – Biblioteca Pública Municipal Xosé Neira Vilas | Vigo – Biblioteca Pública Municipal Xosé Neira Vilas Sala xeral | P SAN fue | Dispoñible | VIGO1000020622 |
|
|||
Lugo – Biblioteca Pública de Lugo | Lugo – Biblioteca Pública de Lugo Sala préstamo | P SAN fue [novidades] | Prestado | 23/09/2024 | BL000045342 |
|
||
A Coruña – Biblioteca Pública Miguel González Garcés | A Coruña – Biblioteca Pública Miguel González Garcés Sala préstamo | P 860 SAN fue | Dispoñible | Novidades marzo 2024 | BC000066421 |
|
Un corpo habita un lugar: un corpo coas súas circunstancias e a súa historia, nun lugar tamén coas súas circunstancias, tamén coa súa historia. Ese lugar non é un decorado, porque ten a vida das pantasmas e as estrelas fugaces, a seca, a herba, un rabaño de cabras, as pegadas que deixa na terra todo o que tamén foi. Nos poemas de "Fuego la sed" toman a palabra os corpos e os lugares, si, para contarnos a historia dun perigo: o que axexa a un mundo —o noso— que se extingue. María Sánchez escribiu un libro militantemente político, militantemente lírico, sobre a nosa relación coa nosa contorna: sobre a forma na que as decisións humanas repercuten no curso dun arroio ou no voo dun paxaro, sobre a desmemoria pola que nos impoñemos ao territorio, e borramos a posibilidade doutras experiencias.
Os comentarios publicaranse en canto os aprobe un bibliotecario. Consulte os criterios de moderación.
Non hai comentarios sobre este documento.