A soidade da infancia e os pecados da vellez, as trampas do sexo e o inesperado pracer que se agocha tralas tarefas domésticas máis aburridas... Todo o que Natalia Ginzburg tocaba convertíase en arte, sen perder esa calidade corpórea das emocións acabadas de descubrir, das ideas apenas apuntadas, das lembranzas que navegan aínda a flor de pel. Nestes intensos textos, que a gran escritora foi xuntando ao longo da súa vida, atoparemos notas persoais que os achegan a Léxico familiar e retratos de amigos como Italo Calvino e Sandro Penna. Tamén asoman apuntes sobre novelas e películas que no seu momento foron de rabiosa actualidade e que agoran son clásicos do século XX, así como artigos políticos que resultan esenciais para comprender a historia europea.

Tít. orix.: Non possiamo saperlo / Mai devi domandarmi