Un ensaio valente e profundo que estuda como se expresa o suxeito posmoderno na época da hiperconectividade, a desafección e o individualismo. Cada época produce uns determinados malestares que a representan. Se o século XIX foi o século da histeria e a neurose obsesiva, as patoloxías que definirían o noso tempo serían a depresión, as adiccións, a ansiedade, a anorexia e a bulimia, o trastorno bipolar e a obesidade. Neste ensaio, a psicanalista Lola López Mondéjar analiza as estratexias que utiliza o individuo para sobrevivir á incerteza crecente, as mutacións antropolóxicas que nos afectan e as inquietudes que se derivan delas, a partir do que define como «fantasía de invulnerabilidade»: unha particular ilusión narcisista que permite, a modo de defensa, refuxiarse na omnipotencia e negar a fraxilidade.Esta dinámica psíquica dará como resultado seres en aparencia invulnerables pero profundamente invertebrados, ao carecer de calquera forma de eixo moral.Teoría psicoanalítica, socioloxía, filosofía, cinema e literatura, xunto coa súa propia experiencia clínica, tecen unha análise co que a autora indaga nalgúns dos síntomas contemporáneos. Obesidade, actuacións compulsivas, amor e desamor nos tempos de Tinder ou a desesperada procura de identidade actual son exemplos dunha personalidade oca e carente de reflexividade, que impide aos homes e mulleres así conformados o acceso a unha subxectividade crítica e creativa.Un ensaio profundo e valente, que lanza luz sobre cuestións que incumben á produción de individualidade na modernidade tardía.