Bibliografía : p. 343-354. -- Índice onomástico

Na España dos séculos XV a XVII, coas grandes viaxes e a exploración de mundos descoñecidos, aparece unha nova conciencia da terra e do tempo expresada mediante novas representacións literarias e artísticas. O mundo, ata entón pechado, transfórmase nun universo infinito. A arte de construír xardíns ou palacios, de narrar unha viaxe experimental ou unha procura poética e mística, de pintar paisaxes e glorias celestes da fe dunha renovación da mirada —filosófica, alquímica, teolóxica, política—. Cada obxecto, á súa escala —palacio, xardín, relato, cadro—, sostén unha maneira de ser de quen o percorre co seu corpo ou cos seus ollos. A arte dos príncipes e os seus arquitectos adquire unha intención mística: habitar marabillosamente o mundo, en harmonía coa terra, a auga, o aire e o lume luminoso, é habitalo tal cal é; é dicir, experimentar nel a presenza divina, ver o mundo en Deus. Habitar marabillosamente o mundo inscríbese nunha perspectiva xeométrica e mística do infinito e da eternidade. Deste xeito elabórase unha arte hispánica de habitar marabillosamente o mundo que, desde a península ibérica, non deixa de repetirse artística, teolóxica e espiritualmente nos novos mundos e na Nova España. A obra articúlase en catro partes dedicadas: aos palacios, xardíns e moradas espirituais desde Andalucía e a Casa de Campo de Madrid ata As Moradas de Teresa de Jesús; ás marabillas do universo desde Sevilla ata México; á mística das paisaxes e a maxia natural; e á representación do infinito e o desexo de eternidade no palacio del Escorial e O enterro do conde de Orgaz do Greco.

Traducción de : Habiter merveilleusement le monde : Palais, jardins, demeures spirituelles dans l'Espagne des XVe-XVIIe siècles