Bibliografía: p. [237]-252.

Museos e arte público son dúas formas distintas, e mesmo aparentemente antagónicas, de mostrar arte aos cidadáns; pero a través da historia ambas se han amalgamado nalgúns contextos urbanos singularizados por tales acervos culturais. Este persoal ensaio pasa revista a esas interrelacións en cidades de todo tipo desde a Ilustración e mesmo antes, pois os antecedentes poden retrotraerse ás orixes etimológicos dos museos e monumentos na antigüidade clásica. Non se pretendeu aquí pormenorizar unha exhaustiva crónica universal, senón centrar o foco nalgúns conxuntos patrimoniais emulados internacionalmente, para trazar un panorama global das cambiantes paradigmas operativos en diferentes períodos históricos. Exponse como un estudo a medio camiño entre a historia da arte, a museología e o urbanismo, que con espírito crítico explora as incertidumes, logros e erros de políticas culturais pasadas e presentes, sinalando ao final recomendacións para o futuro. A locución «distrito cultural» reivindícase no epílogo desde unha emerxente disciplina, a patrimoniología, que ha de estudar conxuntamente a arte pública e os museos como mouteiras/marcadores de certos distritos urbanos aos que confiren unha sinalada identidade cultural.